Wybuch chemiczny

Wybuch charakteryzuje się jak wysoce silną reakcję utleniania lub rozkładu, która polega na szybkim spalaniu gazów palnych, par, cieczy palnych albo pyłów lub włókien w atmosferze, wywołującą wzrost temperatury lub ciśnienia wraz z niosącą zniszczenia falą uderzeniową a efektem akustycznym.

Wybuch jest mieszkanie w odpowiednio określonych warunkach, i tak to, gdy stężenie surowca palnego spotyka się w dokładnie określonym przedziale, który nazywany jest możliwością wybuchowości. Stężenie składnika palnego w danym przedziale wybuchowości nie spowoduje wybuchu. Do stworzenia wybuchu niezbędne jest więcej pewna energia, której inicjatorem mogą być takie składniki jak iskry, które powstały podczas pracy maszyn i instalacji elektrycznych, elementy instalacji rozgrzane do bardzo dużej temperatury, wyładowania atmosferyczne oraz elektrostatyczne. Energia ta określana jest ograniczoną energią zapłonu i tłumaczona jako wysoce niska energia kondensatora w obszarze elektrycznym, którego wyładowanie może spowodować zapłon mieszaniny i rozkładanie się płomienia w danych warunkach badania. Explosion safety devices to narzędzia przeciwwybuchowe, które przeznaczone są do roboty w powierzchniach szczególnie zagrożonych eksplozją.

Wartość najmniejszej energii zapłonu jest parametrem, który pozwala na ocenę zagrożenia wybuchem, który pochodzi z stojących w możliwościom terenie źródeł, takich jak iskry elektryczne, elektrostatyczne, iskry, które powstają od pojemnościowych lub indukcyjnych obwodów elektrycznych, jak również iskry mechaniczne.

Paliwo pragnie pamiętać dostęp z utleniaczem, i rozpoczęcie spalania wymaga czynnika inicjującego. Gorzej jest zainicjować wybuch pyłowy niż gazowy. Gaz przekłada się bowiem z atmosferą samorzutnie dzięki dyfuzji, a do wytworzenia chmury pyłowej niezbędne jest mechaniczne mieszanie. Zminimalizowanie przestrzeni wybuchu sprzyja gwałtowności wybuchu, a w przypadku pyłów jest traktowane za koniczny czynnik do jego zaistnienia. Wśród gazów utleniaczami prawdopodobnie istnieć zamiast tlenu np. fluor. Ciecze, które są utleniaczami to m.in. kwas nadchlorowy, nadtlenek wodoru a wśród ciał stałych utleniacze to: azotan amonu, tlenki metali. Paliwa to przede każdym wszelkie ciecze, gazy, ale i ciała stałe.