System bezpieczenstwa jadrowego i ochrony radiologicznej

Uruchomiona maszyna stwarza niebezpieczeństwo dla podającego ją lub siedzącego przy niej pracownika. Spośród tegoż względu nastąpiła konieczność instalacji w organizacjach elementów bezpieczeństwa, zachowując jednocześnie zdolność produkcyjną. Podzespoły i układy bezpieczeństwa stosują głównie zakłady przemysłowe z obcym kapitałem do zabezpieczenia maszyn i rodzinie technologicznych, producenci maszynek i partnerze linii technologicznych.

W Polsce dokumentem oznaczającym tę zagadkę jest póz. Rozporządzenie Ministra Gospodarki z 30 października 2002 r. w istocie minimalnych wymagań dotyczących zaufania i higieny rzeczy w zakresie użytkowania maszyn przez ludzi podczas pracy (Dz.U. nr 191, poz. 1596 ze zm.). Regulacje prawne oraz ustawy określają, że maszyna powinna stanowić wyposażona w co chwila samo urządzenie do przechowywania awaryjnego, które umożliwi wyeliminowanie powstałego niebezpieczeństwa lub mu zapobiegnie. Wyjątek stanowią maszyny, gdzie wyłącznik bezpieczeństwa nie zmniejszy ryzyka, dlatego, że nie będzie posiadał nacisku na moment zachowania a nie zapobiegnie zagrożeniu. Najpopularniejsze wyłączniki to: wyłączniki i blokady elektromagnetyczne bezpieczeństw w maszynach i ciągach technologicznych, wyłączniki krańcowe z pracą bezpieczeństwa w sektorze spożywczym i farmaceutycznym (duża energia i siła na duże warunki pracy), magnetycznych wyłączników zaufania oraz wyłączniki kodowane, wyłączniki nożne. Wyłącznik bezpieczeństwa powinien stanowić zainstalowany w ważnym i tanim pomieszczeniu (w pokrywach włazów czyli w drzwiach), być określony w postępowanie rozpoznawalny (czerwona rękojeść na żółtym tle) tak, aby zachowanie maszyny mogło nastąpić w jak najkrótszym okresie. Zatrzymanie maszyny liczy na punktu zapobieganie wypadkom, zmniejszenie konsekwencji wypadku oraz zapobieganie uszkodzeniom maszyny, jeżeli jej pracowanie jest nieprawidłowe.