Endometrium 8 mm w ciazy

tłumaczenia medyczne

Endometrial scratching ( z ang.) to pytany uraz endometrium, czyli celowe uszkodzenie błony śluzowej macicy kobiety, w projekcie zwiększenia jej receptywności (ułatwieniu zagnieżdżeniu się w niej zarodka).
Stretching można zrobić w przeciwny sposób. Zazwyczaj wykorzystuje się do ostatniego projekcie sterylnej i jednej sondy (pipelli). Zabieg ten produkowany jest pod stałą kontrolą USG. Jego inwazyjność i odczuwalność dla pacjentki jest stosunkowo niewielka. Rzadziej procedurę przedstawia się histeroskopowo (tylko pod kontrolą lekarza).
Zabieg endometrial scratching ma mało podstawowych zalet. Wg badań poprawia on dwa razy odsetek ciąż zakończonych powodzeniem u pacjentek, które przechodzą na nawracające niepowodzenia implantacji. Zagnieżdżenie się zarodka w macicy ślubnej jest bowiem kluczowym momentem i prowadzi do dalszego prawidłowego rozwoju ciąży. Istnieje toż również zwieńczenie programu zapłodnienia pozaustrojowego – in vitro. Sukces implantacji zależy natomiast nie właśnie z wartości zarodka, który podlega transferowi, ale też od swoich właściwości błony śluzowej macicy.
Czym jest endometrium? To nic innego jak błona śluzowa macicy. Stanowi ona bardzo wyczulona na hormony steroidowe, natomiast w szczególności na gestageny oraz estrogeny. Ulega dużym nowościom w drugich momentach kobiecego cyklu miesiączkowego. U dziewczynek otrzymujących się przed okresem dojrzewania ma grubość maksymalnie do 0,5 mm. Kobiety regularnie miesiączkujące mają błonę o grubości 7-9 mm w momencie jajeczkowania, i w nowej części cyklu nawet 15 mm.
Kobiety, które były już menopauzę i wykorzystują hormonalną terapię zastępczą posiadają endometrium o grubości maksymalnie 8 mm. Panie nie stosujące HTZ mają błonę jeszcze cieńszą (do 5 mm). Po okresie pokwitania endometrium większe niż 12 mm może świadczyć choćby o rodzącej się chorobie nowotworowej.
Błona śluzowa zbudowana jest z dwóch warstw: podstawowej oraz czynnościowej. Warstwa czynnościowa ulega złuszczeniu się w końcówce fazy lutealnej cyklu miesiączkowego. Warstwa pierwsza to “artykuł zapasowy”, z jakiego na starcie kolejnego cyklu poprawia się warstwa czynnościowa.